Naturalny kolagen na skórę

Rak kolczystokomórkowy (SCC) należy do grupy złośliwych nowotworów skóry. Może rozwijać się z nabłonka płaskiego skóry lub błon śluzowych. Wywodzi się z komórek warstwy kolczystej naskórka.

Rak kolczystokomórkowy

Rak kolczystokomórkowy

Rak kolczystokomórkowy (squamous cell carcinoma – SCC) to znacznie rzadziej występujący nowotwór niż rak podstawnokomórkowy (BCC). Należy do nieczerniakowych raków skóry wraz z rakiem podstawnokomórkowym, rakiem brodawkującym oraz rogowiakiem kolczystokomórkowym.

Typową lokalizacją raka kolczystokomórkowego jest skóra oraz błony śluzowe. Najczęściej objawy dotyczą wargi dolnej, języka, okolicy oczodołów, nosa oraz zewnętrznych narządów płciowych.

Wskazówka

Rak kolczystokomórkowy może nawracać oraz dawać przerzuty do najbliższych węzłów chłonnych, rzadziej natomiast do narządów odległych. W przypadku zaniedbania leczenia choroby objawy mogą powiększać się dając rozległe uszkodzenia tkanek. W takiej sytuacji rak kolczystokomórkowy zwiększa ryzyko wystąpienia przerzutów.

Rak kolczystokomórkowy – przyczyny

Rak kolczystokomórkowy najczęściej powstaje na podłożu stanów przedrakowych, szczególnie rogowacenia słonecznego. Przyczyną jego powstawania jest również stałe działanie promieni słonecznych na skórę, jej mechaniczne drażnienie, a także stosowanie środków chemicznych.

Szczególnym ryzykiem rozwoju choroby objęte są osoby starsze oraz posiadające jasny fototyp. Dodatkowo do grupy tej należą osoby poddawane immunosupresji związanej z chemioterapią lub przeszczepem narządów.

Rozpoznanie

Rozpoznanie objawów raka kolczystokomórkowego polega na wykonaniu badania histopatologicznego. W związku z tym ze zmiany pobiera się niewielki wycinek lub jeśli zmiana posiada nieduże rozmiary wycina się ją w całości. Dodatkowo zawsze powinno być wykonane badanie oceniające stan węzłów chłonnych. Jeśli istnieje ryzyko przerzutów do węzłów chłonnych wówczas wykonuje się ich USG, a także biopsję.

U osób ze zmianami rozwiniętymi wykonuje się dodatkowe badania w celu wykluczenia rozsiewu choroby. Wówczas przeprowadza się RTG klatki piersiowej, USG jamy brzusznej oraz pobliskich węzłów chłonnych.

Objawy

Rak kolczystokomórkowy może przybierać różne formy. Do najczęściej występującej należy postać gładkiego, nadmiernie rogowaciejącego guzka. Charakteryzuje się naciekami oraz obwodem o uniesionych brzegach. Dodatkowo może towarzyszyć świąd skóry, ból oraz krwawienie, które występuje przy podrażnieniu zmiany.

Występuje również postać wrzodziejąca, która przybiera formę owrzodzenia otoczona twardym brzegiem oraz odmiana brodawkująca posiadająca brodawkowatą powierzchnię.

Rak kolczystokomórkowy występuje najczęściej:

  • na twarzy (nos, wargi, jama ustna);
  • małżowinach usznych;
  • skroniach;
  • kończynach dolnych;
  • owłosionej skórze głowy;
  • stopach;
  • okolicach odbytu i narządów płciowych.

Leczenie raka kolczystokomórkowego

Terapia raka kolczystokomórkowego obejmuje:

  • leczenie chirurgiczne – należy do głównych metod leczenia, przeprowadzane jest w znieczuleniu miejscowym, zabieg polega na wycięciu zmiany z odpowiednim marginesem zdrowych tkanek;
  • radioterapię – zastępuje leczenie chirurgiczne;
  • imikwimod – wykorzystywany u osób, u których nowotwór jest tak duży, że nie jest możliwe jego wycięcie;
  • redukcja węzłów chłonnych;
  • krioterapię;
  • laseroterapię.

Zalecenia po terapii

  • skórę należy dokładnie obserwować co miesiąc, a w sytuacji gdy będą zauważalne niepokojące zmiany należy skontaktować się z dermatologiem;
  • raz w roku należy wykonać wizytę kontrolną u dermatologa;
  • należy dbać o ochronę przeciwsłoneczną skóry stosując kremy z filtrem o wysokim wskaźniku SPF.

Bibliografia

  1. Padlewska K., Medycyna Estetyczna i Kosmetologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2019.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław