Teleangiektazje to tzw. “pajączki”czyli siateczkowate rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych skóry. Przyczyn ich powstawania jest wiele, począwszy od błahych jak np. niewłaściwa pielęgnacja skóry, kończąc na poważnych, do których zalicza się schorzenia w postaci niewydolności naczyniowej czy twardziny układowej.

Teleangiektazje - przyczyny i leczenie

Czym są teleangiektazje?

Teleangiektazje to tzw. czerwone pajączki tworzące nieestetyczny defekt skóry najczęściej w obrębie twarzy (nos, policzki, broda) oraz nóg. Dotyczą one zwykle kobiet ze względu na aktywną pracę estrogenów, które powodują trwałe rozszerzenie naczyń krwionośnych. Teleangiektazje posiadają różnego rodzaju przyczyny, mniej lub bardziej poważne. Mimo wszystko nie należy ich bagatelizować. W przeciwnym razie mogą nie tylko stanowić defekt kosmetyczny skóry, ale również zagrożenie dla naszego zdrowia, a nawet życia.

Przyczyny teleangiektazji

Przyczyn powstawania teleangiektazji jest wiele. Do najczęstszych należą:

  • zmiany hormonalne w organizmie spowodowane ciążą, podczas której podwyższony zostaje poziom hormonów płciowych;
  • nagła zmiana temperatur (sauna, solarium, gorące kąpiele);
  • częste i nadmierne opalanie się;
  • choroby układu krwionośnego występujące w rodzinie (genetyczne obciążenie chorobami);
  • nadwaga oraz brak aktywności fizycznej;
  • procesy starzenia się organizmu (z wiekiem ściany naczyń krwionośnych stają się bardziej kruche i słabsze, przez co pękają tworząc nieodwracalne zmiany na skórze).

Rodzaje teleangiektazji

Wyróżnia się kilka odmian teleangiektazji:

  • teleangiektazje samoistne – występują tuż pod powierzchnią skóry, a ich obecność zwykle dotyczy kobiet po 40 roku życia;
  • teleangiektazje izolowane – przebiegają pionowo w głąb skóry i są zaopatrywane przez żyłę odżywczą. Występują u osób nieposiadających niewydolności żylnej oraz bez żylaków;
  • teleangiektazje wtórne – charakteryzują się niebieskim zabarwieniem oraz skupiskowym występowaniem. Często mylone są z siniakami i powstają na skutek urazów lub po różnego rodzaju próbach leczenia;
  • teleangiektazje na sutek niewydolności żylnej – najczęściej lokalizują się w obrębie kończyn dolnych tworząc specyficzny kształt wachlarzy na bocznych powierzchniach ud. Tego rodzaju teleangiektazje często towarzyszą żylakom.

Jak leczyć teleangiektazje?

Terapia teleangiektazji w dużym stopniu zależna jest od rozmiaru tzw. pajączków oraz od obecnego stanu zdrowia pacjenta.

Metody leczenia teleangiektazji:

  • elektrokoagulacja – polega na nakłuciu skóry igłą przewodzącą prąd zmienny o dużej częstotliwości w obrębie pękniętego naczynka, które powoduje koagulację białka, a w efekcie zamknięcie jego światła. Ze względu na sporą inwazyjność metoda ta jest obecnie rzadko stosowana.
  • skleroterapia – obecnie jedna z najbardziej popularnych metod leczenia pajączków. Polega na ostrzykiwaniu naczyń i podawaniu środków chemicznych, które powodują zamknięcie naczyń.
  • fototerapia IPL – terapia światłem, którego celem jest zmniejszenie widoczności pajączków m.in. na skutek pogrubienia warstw w obrębie naskórka.

Jak zapobiegać teleangiektazjom?

Profilaktyka przeciwko pękaniu drobnych naczyń krwionośnych obejmuje wiele ważnych czynników. Przede wszystkim należy skupić się na odpowiedniej pielęgnacji skóry twarzy i ciała dostarczając jej niezbędnych składników, które wzmocnią ich ściany. Należy do nich m.in. witamina C, witamina K oraz zioła tj. arnika górska, miłorząb japoński czy kasztanowiec zwyczajny. Wyżej wymienione preparaty można również stosować ogólnie w postaci naparów lub suplementów diety.

Dodatkowo warto zmienić dotychczasowy styl życia, włączając aktywność fizyczną. Odpowiednia ilość ruchu w ciągu dnia pobudzi układ krążenia do pracy, co spowoduje właściwy przepływ krwi przez wzmocnione naczynia żylne i tętnicze.

Na uwagę zasługuje również “mądre” opalanie się oraz korzystanie z takich miejsc jak solarium czy sauna.

Polecane produkty:
Centrum Fizjoterapeuty