Jak słońce działa na skórę? To pytanie, które niestety dość często pomijane jest latem, w szczególności kiedy przebywamy na wyjeździe wakacyjnym. W czasie urlopu nie do końca pamiętamy o regularnym stosowaniu fotoprotekcji, co negatywnie odbija się na naszej skórze.

Jak słońce działa na skórę?

Na kondycję naszej skóry oddziałuje wiele czynników środowiska zewnętrznego. Jednym z nich jest oczywiście słońce. Światło słoneczne to wiązka fal elektromagnetycznych, które posiadają różne długości.

Należy do nich:

  • fala Herza (1500 nm);
  • promieniowanie podczerwone (770-1500 nm);
  • promieniowanie widzialne (400-770 nm);
  • promieniowanie ultrafioletowe (200-400 nm).

Jak słońce działa na skórę?

Ze wszystkich wyżej wymienionych rodzajów promieniowania do Ziemi dociera promieniowanie podczerwone, widzialne oraz większa część promieniowania ultrafioletowego. Inne zatrzymywane są przez warstwy atmosfery m.in. przez warstwę ozonową.

Największą część promieniowania (56%) docierającego do Ziemi to promieniowanie podczerwone, które cechuje się długą falą, a także tym, że przedostaje się do głębokich warstw skóry (nawet do tkanki podskórnej).

Należy zaznaczyć, że jedynie 5% promieniowania ultrafioletowego dociera do Ziemi. W jego skład wchodzi:

  • UVA (320-400 nm);
  • UVB (290-320 nm);
  • UVC (200-290 nm).

1. Promieniowanie UVA.

Promieniowanie UVA posiada największą długość fali, która wnika najgłębiej, sięgając do dolnych warstw skóry właściwej. Działanie promieni UVA wykazuje szkodliwy wpływ na strukturę włókien kolagenowych i elastynowych. Dodatkowo przyczynia się do tworzenia szkodliwych cząsteczek czyli wolnych rodników. Powodują one uszkodzenie skóry, przekładając się na zmniejszenie jej elastyczności, a także pojawianie się zmarszczek.

Należy zaznaczyć, że promieniowanie UVA warunkuje również uwalnianie pigmentu, który wytwarzany jest w melanocytach, przyczyniając się do pojawienia tzw. wczesnej opalenizny. Jest ona nietrwała, ponieważ pojawia się i znika stosunkowo szybko. Promieniowanie słoneczne UVA przenika przez szkło i szyby. Emitowane jest przez lampy stosowane w solariach.

2. Promieniowanie UVB.

Charakteryzuje się krótszą falą niż promieniowanie UVA. Przenika przez naskórek, ale nie wnika na głębokość skóry właściwej. Wykazuje szkodliwy wpływ na komórki warstwy rozrodczej naskórka, co z kolei przekłada się na ryzyko pojawienia się zmian przednowotworowych. Dodatkowo powoduje rumień skóry, poparzenia oraz uszkodzenie keratynocytów. Promieniowanie UVB pobudza proces melanogenezy, czego efektem jest opalenizna właściwa. Jest ona trwała i utrzymuje się nawet do kilku miesięcy. W odróżnieniu od promieniowania UVA nie przenika przez szkło okienne.

3. Promieniowanie UVC.

Promieniowanie UVC cechuje się najkrótszą długością fali. W całości pochłaniane jest przez warstwę ozonową. Mimo to w wyniku powszechnej opinii o ubytkach w warstwie ozonowej, może przyczyniać się do przepuszczania pewnej jego ilości, co przekłada się na bezpośrednie oddziaływanie na Ziemię oraz organizm ludzki.

Promieniowanie UVC wywołuje silny rumień skóry, ale działa również bakteriobójczo. Jego najbardziej znanym zastosowaniem jest wykorzystywanie go do dezynfekcji pomieszczeń.

Działanie promieniowania UVC przyczynia się do obniżenia odpowiedzi immunologicznej organizmu, co z kolei powoduje zwiększoną skłonność na infekcje, a także choroby nowotworowe. Tego rodzaju światło przyczynia się również do występowania zjawiska noszącego nazwę elastoza słoneczna. Oznacza to, że działanie wolnych rodników (wytwarzanych przez światło UV) powoduje kumulowanie się nieprawidłowo wytworzonej elastyny. Białko to nie wykazuje już korzystnych właściwości stąd powoduje zwiotczenie skóry.

Bibligorafia

1. Kaniewska M., Kosmetologia Podstawy, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2011.

Polecane produkty:
Centrum Fizjoterapeuty