Charakteryzacja teatralna i filmowa bazuje na dziedzinie kosmetologii jaką jest wizaż. To szeroki zakres kreowania postaci, który polega na tworzeniu stylizacji o charakterze dramatycznym, historycznym czy współczesnym. Jest znana od wielu lat, jednak wciąż nieustannie udoskonalana.

Charakteryzacja filmowa i teatralna

Charakteryzacja teatralna i filmowa

Aby profesjonalnie wykonać charakteryzację filmową jak i teatralną bardzo istotny jest dobór odpowiednich kosmetyków, peruk, odzieży, zarostu, a także innych niezbędnych elementów, dzięki którym można uzyskać odpowiedni wiek oraz cechy osobowości odtwarzanej postaci.

Charakteryzacja teatralna

Do głównych czynników warunkujących obraz całej charakteryzacji filmowej jest oświetlenie. Dzięki efektom świetlnym (szczególnie kolorowym) można w sposób wyraźny podkreślić lub zatuszować kostium lub cały wystrój sceny. Należy podkreślić, że w miejscu takim jak teatr dużą uwagę przykuwa się na wielobarwność obrazu przedstawianego na scenie. Twarz aktora jest znacznie jaśniejsza od otaczającej go przestrzeni. W związku z tym, im kolorystka otoczenia twarzy jest bardziej nasycona, tym charakteryzacja jej musi być bardziej wyrazista.W praktyce charakteryzatorzy stosują więcej szminki o intensywnych odcieniach przy jednoczesnym wykorzystaniu dużego kontrastu.

Na efekt całości wpływ ma przede wszystkim wielkość sceny, jej odległość od widza, a także ogół wrażeń barwnych. Czynniki te oddziałują również na tzw. zacieranie się szczegółów całej charakteryzacji. Dlatego też, im scena oraz odległość jej od widza jest większa, tym cała oprawa aktorska musi być bardziej zdecydowana. Działa to również w drugą stronę. Im scena oraz odległość od widza jest mniejsza, tym charakteryzacja musi być bardziej subtelna.

Charakteryzacja filmowa

Charakteryzacja filmowa rządzi się innymi prawami niż teatralna. Na ekranie widzowie oglądają sceny ogólne oraz te wykonane z dość dużego zbliżenia. W przypadku obrazów ogólnych szczegółowa charakteryzacja nie jest tak istotna, z kolei przy tzw. zbliżeniach, odgrywa znaczącą rolę.

Wszystko dlatego, że bardzo często ten sam aktor filmowy występuje zarówno w scenach ogólnych, po czym przechodzi od razu w obraz zbliżony. Charakteryzatorzy muszą więc mieć to zawsze na uwadze, a ich praca musi być wykonana z należytą starannością i dokładnością, tak aby każdy szczegół był odpowiednio dopracowany.

Charakteryzacji filmowej podlega głównie głowa oraz twarz aktora. Pozostała część ciała poddawana jest jej tylko wtedy, gdy aktor odgrywa rolę bez kostiumu.

Kosmetyki stosowane w charakteryzacji teatralnej i filmowej

Charakteryzator wykorzystuje w swojej pracy wiele rodzajów kosmetyków. Do głównych należą:

  • podkłady;
  • szminki;
  • kreskówki (szminki do modelowania twarzy).

1. Podkłady.

Odpowiednio dobrany podkład daje możliwość zabarwienia skóry w taki sposób, aby uzyskać efekt cech charakterystycznych dla określonej postaci. Ważne jest wyeksponowanie jej wieku, płci, rasy, uprawianego zawodu oraz obecnego stanu zdrowia.

2. Szminki.

Kosmetyki w formie szminek powinny zapewniać dobre krycie przy jednoczesnym oddawaniu przejrzystości, aby nie oddawać z kolei efektu sztucznej maski. Dodatkowo ważne jest, aby dobrze przylegały do powierzchni skóry, a także wszystkich innych elementów wykorzystywanych podczas charakteryzacji. Zadaniem szminek jest przede wszystkim zmiana odcienia skóry. Sposób jej aplikacji zależy przede wszystkim od oczekiwań oraz od rodzaju kosmetyku, które muszą być odpowiednio dobrane do aktora.

Szminki o tłustej konsystencji aplikuje się zwykle opuszkiem palca lub gąbką. Daje to efekt równomiernego rozłożenia kosmetyku na skórze. Po jej nałożeniu, kosmetyk należy dokładnie rozetrzeć oraz wygładzić. Ten moment w świecie charakteryzacji nosi nazwę dojrzewania szminki i podkładu.

Należy zaznaczyć, że zadowalające efekty wygładzenia uzyskuje się poprzez rozcieranie szminki podkładowej zwilżonymi palcami w zimnej wodzie. Technika ta sprawia, że skóra przybiera swoje naturalne kolory, a także staje się półmatowa.

Szminka w kamieniu oraz o konsystencji półpłynnej służy do charakteryzacji dużych partii ciała. Kosmetyki te aplikuje się głównie przy pomocy wilgotnej gąbki, w celu uzyskania głębszego przejścia barwnika w skórę.

3. Kreskówki.

Szminki do modelowania twarzy wykorzystuje się w celu zapewnienia odpowiedniego jej charakteru, zmiany wieku czy rysów twarzy. Kreskówkę aplikuje się na wcześniej nałożony podkład przy pomocy palców, gąbki lub pędzla metodą regularnego dodawania kosmetyku. Zdejmowanie z kolei przyczynia się do zabrudzeń oraz zaburzeń końcowego efektu. Jako pierwsze nakładane są wyciemnienia, w drugiej kolejności rozjaśnienia. W ten sposób uzyskuje się efekt trójwymiarowości twarzy, co jest kwestią kluczową w temacie charakteryzacji.

Bibliografia

  1. Dylewska-Grzelakowska J., Kosmetyka Stosowana, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1999.
Polecane produkty: